Μέχρι στιγμής, η παρ' ολίγον ελληνική πτώχευση έχει ερμηνευθεί και εξηγείται κυρίως σε ορολογία οικονομολογίας από ευρωπαϊκής πλευράς,

αφήνοντας στην άκρη το βαλκανικό πλαίσιο στο οποίο η Ελλάδα, με τη σύγχρονη ταραχώδη ιστορία της, ήταν και θα παραμένει βαθιά εισηγμένη περισσότερο από έναν αιώνα.

Της διττής της προσωπικότητας, Δυτικής και Ανατολικής, συνέχισε τις τελευταίες ημέρες να μιλά για την πρώτη αγνοώντας τη δεύτερη και ότι,

είναι πλέον παρούσα σε μια κρίση πολύ πιο περίπλοκη από μια απλή οικονομική καταστροφή.

Το τεράστιο έλλειμμα του ΑΕΠ, που σχεδόν αγγίζει το 13% και που κινδύνεψε να την θέσει εκτός της Ευρωζώνης,

έφερε εδώ και καιρό μια θύελλα κοινωνικών, ηθικών, αλλά και ψυχοϊδεολογικών αντιδράσεων με διαστάσεις καταστροφικές

και κίνδυνο να εξαπλωθούν και σε άλλα έθνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα δεν μεταμορφώθηκε μόνο σε χώρα οικονομικά κατεστραμμένη,

και παραβατική έναντι στην λογιστική πολιτική της κοινότητας αλλά καθώς επίσης επιθετική και βίαιη με τον εαυτό της.